‘ΟΣΟΙ ΚΡΑΤΟΥΝ ΦΙΛΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΟΓΔΟΝΤΑΕΝΑ, ΔΩΔΕΚΑ ΠΑΡΑ ΕΝΑ, ΕΧΩ ΚΑΤΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΩ!’
Κύριε Τζανετή βρισκόμαστε στο ενδιάμεσο σημείο μεταξύ της ήττα σας στις γενικές εκλογές & της ημερομηνίας εκλογής Προέδρου στο ΠΑΣΟΚ… ή να πούμε καλύτερα επανεκλογής;
Η ήττα στις εκλογές φαίνεται φυσική αν υπολογίσουμε όσα είδαν τα μάτια μας κι όσα άκουσαν τα αυτιά μας στο μήνα που ακολούθησε! Οι πολίτες του 21ου αιώνα είναι πιο ψαγμένοι και δεν δέχονται να τους θεωρούν δεδομένους. Όλο και κάτι ψυλλιαζόταν από όσα συνέβαιναν και καλυπτόταν απλώς και μόνο από τη προσμονή επανόδου στην εξουσία. Η κατάρρευση κάθε νεοδημοκρατικού μύθου ( αδιάφθοροι, νταβατζήδες, επανίδρυση του κράτους κλπ) ήταν βέβαια αναγκαία συνθήκη για την αλλαγή αλλά όχι και ικανή.
Όμως το προεκλογικό κλίμα δεν έδειχνε ότι θα έχουμε μια τόσο άνετη επικράτηση του κ Καραμανλή, δεν είναι έτσι;
Αυτό οφειλόταν στο κλίμα που δημιούργησαν οι πυρκαγιές που έκαψαν τη μισή Ελλάδα κι ακόμη περιμένουμε να μάθουμε το γιατί. Γιατί φαίνεται ότι ο μέν κ Πολύδωρας απομακρύνθηκε, ο δε ‘στρατηγός άνεμος’ ΄παρέμεινε στη θέση του, ως απλοική ερμηνεία που συνεχίζει να υβρίζει τη μνήμη 80 νεκρών ανθρώπων. Οι πολίτες ιδιαίτερα πάντως τρομαγμένοι από όσα συνέβαιναν στράφηκαν προς συντηρητικότερα κριτήρια, πράγμα που το βρίσκω φυσικό & προβλεπόμενο. Το ερώτημα που αναδύθηκε ήταν ‘ ποιος μπορεί να μας διασφαλίσει τα στοιχειώδη;’ Δυστυχώς βλέποντας τη κατάσταση του ΠΑΣΟΚ έκριναν ότι ήταν λιγότερο αξιόπιστο ακόμη και από αυτή τη κυβέρνηση…
Θεωρείται ότι οι πυρκαγιές βοήθησαν εκλογικά τη Νέα Δημοκρατία, που τη λέγατε χειρότερη κυβέρνηση όλων των εποχών;
Ναι, γιατί όταν κυριαρχεί ο φόβος αντανακλαστικά δημιουργείται η τάση να φυλάξουμε όσα απέμειναν, να συντηρήσουμε δηλαδή τα υπόλοιπα. Αυτό εννοώ συντηρητική τάση. Ανάλογο φαινόμενο υπήρξε στις Ευρωεκλογές του 1999, όταν το κυβερνoν ΠΑΣΟΚ επωφελήθηκε σημαντικά εκλογικά από το πόλεμο που ξέσπασε τότε στα Βαλκάνια. Υπενθυμίζω ότι είχε προηγηθεί προ τετραμήνου η υπόθεση Οτσαλάν, υπήρχαν αμφισβητήσεις για τη στάση Σημίτη στο θέμα του πολέμου ωστόσο ο κόσμος νοιώθοντας κίνδυνο, είχε τη τάση να συσπειρωθεί γύρω από αυτόν που βρισκόταν στη κυβέρνηση.
Μπορεί βέβαια κάποιος να παρατηρήσει ότι αν το ΠΑΣΟΚ είχε πείσει ότι ήταν έτοιμο, αρραγές & ξεκαθαρισμένο και πάλι θα μπορούσε να προτιμηθεί. Όμως οι Ελληνες έκριναν πως δεν ήταν. Οι δε μετεκλογικές εξελίξεις νοιώθουν να τους δικαιώνουν στην κρίση τους.
Πως κρίνετε το τοπικό αποτέλεσμα;
Σκανδαλώδες! Έχω ξαναπεί ότι διαψεύστηκαν όλες οι εκτιμήσεις των εταιρειών δημοσκοπήσεων που πρόβλεπαν τοπική επικράτηση του ΠΑΣΟΚ, τις οποίες σημειωτέον παρήγγελαν η ΝΔ & οι υποψήφιοι της. Άρα υπήρξε παράγων που διέλαθε της προσοχής τους; Ας σημειωθεί ότι η ΝΔ έπεσε σε όλους τους άλλους νομούς της Ελλάδας, πλήν Ρεθύμνου. Μόνο εδώ αύξησε τη δύναμη της κατά 5% επί του ποσοστού της του 2004.
Προσωπικά πιστεύω ότι τεράστιες ευθύνες έχουν όχι μόνο όσοι συνεργάστηκαν τόσα χρόνια με το πολιτικό αντίπαλο σε διάφορες δευτερεύουσες πολιτικές μάχες αλλά κυρίως όσοι το ανέχθηκαν & τους επιβράβευσαν. Αυτό ταπείνωσε τις αντοχές των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ και τους κατέστησε ευάλωτους σε κάθε είδους λεηλασίες Είναι σαφές ότι αυτή η πολύπλευρη λεηλασία δεν μπορούσε να συμβεί πρίν μερικά χρόνια. Αν κάποιοι εκμαύλισαν σήμερα το εκλογικό σώμα, χρωστούν σίγουρα μεγάλη υποχρέωση σε όσους τόσα χρόνια το εξοικείωσαν στη συναλλαγή με τον αντίπαλο. Απαράβατος όρος για την αναζωογόνηση του τοπικού ΠΑΣΟΚ είναι να ξαναβρεί τον χαμένο ανένδοτο χαρακτήρα του.
Υπήρξε μια παρέμβαση 50 στελεχών του ΠΑΣΟΚ, που τη συνυπογράφετε, η οποία ζητά από τη Νομαχιακή να ‘παραμερίσει’. Οι ευθύνες της Νομαρχιακής ποιες είναι για το τοπικό αποτέλεσμα;
Μου δίνεται την ευκαιρία να διευκρινήσω μερικά πράγματα.
Κατ’ αρχάς το κείμενο ‘τι να (ΜΗ) κάνουμε’ αφορά τη κρίση στο ΠΑΣΟΚ πανελλήνια κι όχι τοπικά. Πιστεύω μάλιστα ότι η κατάσταση εδώ είναι καλύτερη από αλλού, γιατί εδώ δεν έχει φθάσει η πόλωση και τα άλλα εκφυλιστικά φαινόμενα που βλέπουμε από τα τηλεοπτικά παράθυρα Μιλώ για το ξεκατίνιασμα στελεχών του ΠΑΣΟΚ που αλληλουβρίζονται με διαιτητή το Τράγκα και που αποτελεί σκηνή ψυχιατρικού ενδιαφέροντος. Αν θέλετε η παρέμβαση αυτή υπήρξε και προσπάθεια να προλάβουμε τη μεταφορά και στα καθ΄ ημάς παρόμοιων φαινομένων που επικρατούν ήδη άλλού. Ποιοι είναι οι φορείς της εξαλλοσύνης στη σχετική συζήτηση, ας το κρίνει ο καθένας Εμείς πάντως εκπέμψαμε ένα σήμα προς όλους ότι θα μας βρούν απέναντι στις ιδιοτελείς υπερβολές που συνηθίζονται σε αυτές τις περιπτώσεις από ανθρώπους που προσπαθούν να γίνουν αρεστοί στον υποψήφιο της επιλογής τους, προκειμένου να πιάσουν καλό στασίδι για την επαύριο
Ναι αλλά πολλοί λένε ότι δεν υπήρχε πλέον κόμμα στο Ρέθυμνο
Ναι και αυτό έιναι το δεύτερο που θέλω να διευκρινήσω: Η κατάλυση της συλλογικής ζωής του ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια δεν αποδίδεται στους 24 συντρόφους της Νομαρχιακής. Οι περισσότεροι δεν έχουν στη πραγματικότητα, καμία ευθύνη. Κάποιοι από αυτούς συμφωνούν μάλιστα, απολύτως μαζί μας. Η ευθύνη ανήκει σε όσους ηγούντο και σε όσους πάνω από αυτή συνειδητά επέλεξαν να ‘το κλείσουν’ γιατί τους εξυπηρετούσε καλύτερα η υποκατάσταση της οργάνωσης από τα βουλευτικά γραφεία Είναι προφανές ότι η ευθύνη δεν βαρύνει μόνο μία πλευρά αλλά περισσότερες
Και κάτι τελευταίο. Εμείς δεν προτιθέμεθα να εκδιώξουμε κανέναν. Μια ενωτική έκκληση κάναμε στους αληθινούς πρωταγωνιστές να βγουν μπροστά και να αναλάβουν αυτοπροσώπως τις ευθύνες τους, σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή. Αν το δεχθούν έχει καλώς, αν πάλι δεν το δεχθούν… το κρίμα στο λαιμό τους. Θα ήταν μάλλον υποκριτικό να αρκεστούμε σε κάποιους βολικούς αποδιοπομπαίους τράγους & μου κάνει εντύπωση που κάποιοι ελάχιστοι εκ των υποψηφίων τράγων δεν το αντιλαμβάνονται αλλά αντιδρούν σπασμωδικά.
Θα πάτε στην ομιλία του κ Βενιζέλου;
Θα αστειεύεστε μάλλον Φυσικά θα πάω και θα κάτσω & στη πρώτη σειρά. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι άνθρωπος που εκτιμώ βαθύτατα, έχω συνεργαστεί μαζί του όσο ήταν υπεύθυνος Υγείας & επ’ ευκαιρία σας διαβεβαιώ ότι είναι άνθρωπος προσηνής & θερμός. Μου δόθηκε η ευκαιρία να θαυμάσω από κοντά την οξεία αντίληψη του & την αποτελεσματικότητα του και φυσικά δεν μπορώ να διανοηθώ το ΠΑΣΟΚ της επόμενης μέρας χωρίς την αξιοποίηση των αδιαμφισβήτητων ταλέντων του
Παρόλα αυτά πήρατε θέση υπέρ του Γιώργου με δηλώσεις σας στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα, μόλις δύο λεπτά μετά τη δήλωση του κ Βενιζέλου, το βράδυ των εκλογών. Σας ενόχλησε και σας η βιασύνη του;
Καμία σχέση. Και θεωρώ αυτή τη συζήτηση ως παραδοξολογία αφού διεκδικεί την εφαρμογή κάποιων ανύπαρκτων κανόνων Savoir vivre. Το αν κάποιοι θα προτιμούσαν να ακούσουν τα ίδια πράγματα 3-4 ημέρες μετά, είναι κάτι που είναι στη διακριτική του ευχέρεια να το επιλέξει και δεν μπορεί να ενοχοποιείται για την επιλογή του, που είναι πράγματι άσκηση των δικαιωμάτων του.
Δηλαδή δεν πιστεύετε ότι έκανε μεγάλα λάθη;
Θεωρώ ότι αρχικά φάνηκε να θεωρεί ότι το μόνο που χρειάζεται αλλαγή στο ΠΑΣΟΚ είναι ο αρχηγός του. Αυτό έδειχνε αποδοκιμασία του συνθήματος ΄αλλαξε τα όλα’ ενώ χρειαζόταν μάλλον υιοθέτηση του.
Κάτι σαν ‘Βαγγέλη άλλαξε τα όλα’ δηλαδή;
Ακριβώς Αυτό μάλιστα είχε σαν συνέπεια να καταγραφεί ως κίνηση παλινόρθωσης της παλαιάς τάξης πραγμάτων. Οι ΠΑΣΟΚτζήδες σήμερα πιστεύουν ότι δεν πρέπει να μείνει πέτρα πάνω στη πέτρα σε όλα τα επίπεδα, οπότε αυτή η προσέγγιση τους ξένισε.
Προσωπικά, στο τελευταίο Εθνικό Συμβούλιο πριν τις εκλογές ήθελα να σηκωθώ να πώ ότι έιχε πεί ο Λούλης για τη Νέα Δημοκρατία το 2000. ‘Το προιόν έιναι φθαρμένο μη βαράτε τον πωλητή’ Ωστόσο δεν αποτόλμησα να χαλάσω το πανηγυρικό προεκλογικό κλίμα….
Πιστεύετε ότι με τον κ Βενιζέλο το ΠΑΣΟΚ κερδίζει;
Το έχω ξαναπεί: ούτε ο Ανδρέας, αν σηκωνόταν, δεν θα κατάφερνε να νικήσει με τέτοιο ΠΑΣΟΚ. Και εδώ νομίζω ότι ο κ Βενιζέλος οφείλει πάλι μια διευκρίνιση. Προσπαθώντας να εκμεταλευτεί την εντύπωση ότι είναι δυναμικότερος του κ. Παπανδρέου , πρόβαλε το απολίτικο δίλημμα: ικανότερος να κερδίσει. Μα, αν ήταν να διαλέξουμε έτσι θα διαλέγαμε…Καραμανλή Το θέμα βεβαίως, δεν είναι αν θα κερδίσεις αλλά τι θέλεις να κάνεις αν & όταν κερδίσεις. Αυτό μου φάνηκε σαν κλείσιμο του ματιού σε ένα κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ, που ζητά να ξανάρθει στα πράγματα με κάθε τρόπο κι όσο περισσότερο του τρέχουν τα σάλια τόσο πιο απωθητικό γίνεται. Προσωπικά δεν διατέλεσα ποτέ αξιωματούχος και έτσι βλέπω τα πράγματα με υπομονή & νηστεία Δεν ξέρω αν είναι εξ ίσου εύκολο για όσους ενηλικιώθηκαν πολιτικά στα μεταξωτά πανιά της εξουσίας. Αυτό βέβαια ισχύει για όλες τις φυλές του ΠΑΣΟΚ κι όχι μόνον για όσους προτιμούν τον κ. Βενιζέλο
Πως βλέπετε αυτό που λέει, ότι εκείνος απευθύνεται στη λογική ενώ οι αντίπαλοι του στο συναίσθημα;
Ο κ. Βενιζέλος όπου κι αν φθάσει τελικά, δεν θα πάψει να είναι καθηγητής της Νομικής. Τον συναρπάζει το να υπερέχει στο επιχείρημα παρότι ξέρει ότι δεν ζεί στη χώρα του απόλυτου ορθολογισμού, κάθε άλλο. Από την άλλη βλέπει να τον αντιμάχεται ένα κύμα συμπάθειας προς τον κ Παπανδρέου, το οποίο όμως εν πολλοίς προκάλεσε ο ίδιος. Ήταν λάθος η αρχική απαξίωση του Προέδρου με τη μητσοτάκεια ρητορική περί ανεπάρκειας, ανικανότητς κλπ. Σήμερα ο κ Βενιζέλος προσδοκά το αντιμάμαλο, το οποίο δεν θα αργήσει με όσα του ‘σέρνουν’ οι ‘αφοσιωμένοι’ της άλλης πλευράς & ίσως τότε αλλάξει γνώμη για το συναίσθημα στη πολιτική.
Όμως και επί της ουσίας δεν πιστεύω ότι χρειαζόμαστε μια τεχνοκρατική επανέκδοση τύπου Σημίτη. Εξάλλου όποιος κάνει τα λάθη του Σημίτη, δεν γίνεται Σημίτης.
Υπερασπίζει όμως και τη περίοδο Σημίτη περισσότερο ο κ Βενιζέλος, παρότι όπως λέει άλλος ήταν ο εκλεκτός
Δεν νομίζω ότι πρέπει να φανεί δέσμιος των συμμαχιών του. Όπως και στο θέμα των προσώπων που τον περιβάλουν έτσι και στην αποτίμηση της κυβερνητικής & κομματικής ιστορίας οφείλει να ξανακερδίσει την εικόνα της μπουλντόζας που ήταν εξάλλου το κυριότερο στοιχείο της δημοφιλίας του
Τι ελπίζετε & τι φοβάστε μπροστά στη κάλπη της 11ης Νοεμβρίου;
Δυστυχώς και ελπίζω & φοβάμαι, οπότε μάλλον δεν είμαι ελεύθερος
Φοβάμαι λοιπόν τον περαιτέρω διασυρμό που θα σήμαινε μια αμφισβητούμενη διαδικασία πρό, κατά ή μετά τις εκλογές.
Φοβάμαι τη διαιώνιση της διαμάχης.
Φοβάμαι την εκλογή ενός Προέδρου αδύναμου, υπό επιτροπεία.
Φοβάμαι τη καταφυγή σε εύκολες λύσεις που θα παρακάμψουν την αλήθεια.
Φοβάμαι πίσω από τα ρηχά επιχειρήματα τις αβυσαλλέες φιλοδοξίες & τα προσωπικά πάθη
Φοβάμαι την επικράτηση της συμβατικότητας επί του ριζοσπαστισμού
Φοβάμαι μήπως ο πρώτος δεν θα αναγνωρίσει στο δεύτερο , τη δευτεριά του και επιχειρήσει να τον περιθωριοποιήσει.
Φοβάμαι τέλος και πολλά που δε λέγονται στις εφημερίδες.
Ελπίζω πως θα βγει επιτέλους κάποιος να πεί ‘όσοι κρατούν φιλίες από το ογδονταένα, δώδεκα παρά ένα, έχω κάτι να τους πω!’
Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2007
50 ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ για το ΠΑΣΟΚ
50 ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ για το ΠΑΣΟΚ
Η ΚΡΙΣΗ
Το κόμμα μας βρίσκεται πράγματι σε ιδεολογική σύγχυση, αξιακό τέλμα και οργανωτική αποδιάρθρωση; Είναι πράγματι ένα φθαρμένο υποκείμενο, με κρίση ταυτότητας που έχει πάψει πλέον να συγκινεί και να πείθει; Είναι αλήθεια ότι δεν εκπροσωπεί πλέον μια διακριτή κοινωνική συμμαχία; Μα αν υπάρχουν τόσοι σκελετοί στη ντουλάπα & το προιόν μας είναι τόσο φθαρμένο έχει έννοια να ψάχνουμε για τον ‘ικανό πωλητή’; Απέναντι στην αγωνία των ΠΑΣΟΚτζήδων, απέναντι στην καχυποψία της κοινωνίας, απέναντι στο μέλλον της πατρίδας που βρίσκετε εκ νέου στα χέρια του Καραμανλή, εμείς απαντούμε με το reality των τριών; Θα διώξουμε λοιπόν τον έναν στις 11/11, με κλάμματα, αγκαλίτσες & σαχλαμαρίτσες και μια βδομάδα μετά θα διώξουμε και το δεύτερο ώστε ο τρίτος να άρει το σταυρό των αμαρτιών μας ξανά; Οπότε μέχρι τότε μπορούμε ελεύθερα να ξεκατινιαζόμαστε νυχθημερόν στα γνωστά πανελλάδικα;
Γιατί ο Λαλιώτης λέει: « Οι καιροί ου μενετοί»;
Η ΝΕΑ ΗΤΤΑ
Αφού ο Καραμανλής δεν έπεσε μόνος του, παρά τις προσπάθειες του, εμείς τώρα θα παραμείνουμε στην αμήχανη προσμονή μας περιμένοντας λύση από τη δύναμη της αδράνειας; Μήπως υπάρχει κάποιο κενό στρατηγικής; Γιατί από εκεί που άλλοι ολοφυρόταν ότι το ΠΑΣΟΚ λεηλατούσε το ζωτικό τους χώρο, τα πράγματα αντιστράφηκαν; Γιατί τώρα γίναμε δεξαμενή άντλησης ψήφων από κάθε πικραμένο, εμείς που κατ’ εξοχήν εκφράζαμε ευρείες κοινωνικές συμμαχίες; Τελικά το σύνθημα της ΝΔ για "καθεστώς" ΠΑΣΟΚ μήπως είχε βάση; Είχαμε πράγματι μετατραπεί σε μηχανισμό νομής της εξουσίας; Είχαμε πράγματι μετατραπεί σε καθεστωτικό κόμμα κρατικών αξιωματούχων, χωρίς πολιτικά αντανακλαστικά; Αυτό εξάλλου δεν έκφραζε το «Γιώργο άλλαξε τα όλα»; Αν όμως το 2004 ηττήθηκαν όλα αυτά, στη νέα ήττα μήπως προστέθηκαν κι άλλα; Αν ακούγαμε προσεκτικά όσα εντοπίζουν οι υποψήφιοι για τα αίτια της ήττας και μετά τα προσθέταμε; Αν τυχόν δεν αφαιρέσουμε τίποτε, επειδή τάχα δεν βολεύει τη μία ή την άλλη υποψηφιότητα; Αν τους ευχαριστούσαμε όλους & κρατάγαμε το άθροισμα;
ΟΙ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ
Μα αν η διαδικασία εκλογής δεν είναι παρά μια άγονη αντιπαράθεση φατριών και μηχανισμών, που δεν αφορά όσους δεν μετέχουν στη νομή της εξουσίας, τότε γιατί δεν αφήνει αδιάφορους τους πολίτες; Συνεχίζουν να προσβλέπουν άραγε σε ένα αγώνα που θα ξαναβάλει το ΠΑΣΟΚ σε τροχιά νίκης και αλλαγής; Αναρωτιούνται αν & πως μπορεί το ΠΑΣΟΚ να γίνει πάλι νικηφόρο; Πώς μπορεί ιδεολογικά, πολιτικά, οργανωτικά; Μα σε όλα αυτά δεν οφείλουν να απαντήσουν πρώτα από όλα οι υποψήφιοι, προτού εμείς τους απαντήσουμε ποιος είναι ο καταλληλότερος;
ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ
Παλιά δεν λέγαμε ότι οι συντηρητικοί είναι που ψάχνουν τη λύση στα πρόσωπα; Που είναι λοιπόν η νέα συλλογικότητα, με αρχές και αξίες; Δεν ισχύει ότι για τους σοσιαλιστές προηγείται η πολιτική; Αλλά μήπως και οι Έλληνες νοιάζονται άραγε για το ποιος κυβερνά ή μόνο για το όφελος που προκύπτει από αυτό, τόσο προσωπικά όσο & συλλογικά; Ποιος ενώνει & πώς; Με τη σιωπή ή με την αντιπαράθεση; Με τη μονολιθικότητα ή με τη πολυχρωμία; Με τη δημιουργική αμφιβολία ή με τη πόλωση; Συγκρουόμαστε για τη πολιτική και τις ανάγκες της κοινωνίας ή για τα προσωπικά μας & το παρελθόν μας; Συγκρουόμαστε για το χατήρι όσων με εκπληκτική ευκολία μεταπηδούν, παρά τω εκάστοτε ισχυρώ; Δεν μας πειράζει που σήμερα βρίσκονται φανατικά στο πλευρό του ενός, εξίσου φανατικά με το χθές που ήταν στο πλευρό άλλου;
Δεν μας παραξενεύει ούτε ότι μεταξύ των μεταπηδήσεων τους δεν μεσολαβεί καν μια παραίτηση, μια διαφωνία, έστω ένα αξιοπρεπές πρόσχημα;
Η ΕΝΟΤΗΤΑ
Υπάρχει ενότητα χωρίς νικηφόρα προοπτική; Το ‘όλοι μαζί’ & το ‘δεν περισσεύει κανείς’ παραμένουν επίκαιρα ή τώρα πια πιστεύουμε πως τον ηγέτη τον κάνουν οι διαγραφές; ποιοι είναι οι νέοι μη προνομιούχοι & τι τους απειλεί; ποιο είναι το περιεχόμενο του πατριωτισμού, σήμερα; Είναι ανανέωση η απολίτικη επιβολή νέων προσώπων σε παλιές διαδικασίες; Ψάχνουμε για στέλεχος κάτω από τα σαράντα & αναρωτιόμαστε μήπως είναι κι ο Ηρώδης βαρόνος του ΠΑΣΟΚ; Όσοι, φίλοι του, φορτώνουν στο Βενιζέλο τη μετεμψύχωση του εκσυγχρονισμού, τον ρώτησαν; Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να ξαναγίνει ελκυστικό χωρίς τη προγραμματική, ηθική & οργανωτική του ανασυγκρότηση, απλώς με αλλαγή βιτρίνας; Η ασκούμενη κριτική στον Παπανδρέου ότι μετέτρεψε το ΠΑΣΟΚ σε μΚΟ, σημαίνει άραγε και έκφραση νοσταλγίας για τα προηγούμενα; Θα συζητήσουμε μέσα στο κόμμα μας, πέραν των εφημερίδων & των τηλεοράσεων, ή θα πρέπει να πάρουμε την άδεια κάποιων; Μας ‘προστατεύουν’ από τους κινδύνους της συζήτησης οι άνθρωποι που πρώτοι σκάψανε χαρακώματα; Μας ‘προστατεύουν’ από τους κινδύνους της συζήτησης οι ίδιοι που γελοιοποιούν κάθε ιδέα δημοκρατίας και σοβαρότητας, σε κάθε διαθέσιμο ραδιοτηλεοπτικό μέσο; Υπάρχει καλύτερος εγγυητής της ενότητας & της συνέχειας από τη βάση του ΠΑΣΟΚ, τη συλλογική της λειτουργία & την ιστορική της συνείδηση;
ΥΓ: Για όσους αρέσκονται σε καταμετρήσεις, τους λέω να μην μπουν στο κόπο. Είναι πενήντα!
Η ΚΡΙΣΗ
Το κόμμα μας βρίσκεται πράγματι σε ιδεολογική σύγχυση, αξιακό τέλμα και οργανωτική αποδιάρθρωση; Είναι πράγματι ένα φθαρμένο υποκείμενο, με κρίση ταυτότητας που έχει πάψει πλέον να συγκινεί και να πείθει; Είναι αλήθεια ότι δεν εκπροσωπεί πλέον μια διακριτή κοινωνική συμμαχία; Μα αν υπάρχουν τόσοι σκελετοί στη ντουλάπα & το προιόν μας είναι τόσο φθαρμένο έχει έννοια να ψάχνουμε για τον ‘ικανό πωλητή’; Απέναντι στην αγωνία των ΠΑΣΟΚτζήδων, απέναντι στην καχυποψία της κοινωνίας, απέναντι στο μέλλον της πατρίδας που βρίσκετε εκ νέου στα χέρια του Καραμανλή, εμείς απαντούμε με το reality των τριών; Θα διώξουμε λοιπόν τον έναν στις 11/11, με κλάμματα, αγκαλίτσες & σαχλαμαρίτσες και μια βδομάδα μετά θα διώξουμε και το δεύτερο ώστε ο τρίτος να άρει το σταυρό των αμαρτιών μας ξανά; Οπότε μέχρι τότε μπορούμε ελεύθερα να ξεκατινιαζόμαστε νυχθημερόν στα γνωστά πανελλάδικα;
Γιατί ο Λαλιώτης λέει: « Οι καιροί ου μενετοί»;
Η ΝΕΑ ΗΤΤΑ
Αφού ο Καραμανλής δεν έπεσε μόνος του, παρά τις προσπάθειες του, εμείς τώρα θα παραμείνουμε στην αμήχανη προσμονή μας περιμένοντας λύση από τη δύναμη της αδράνειας; Μήπως υπάρχει κάποιο κενό στρατηγικής; Γιατί από εκεί που άλλοι ολοφυρόταν ότι το ΠΑΣΟΚ λεηλατούσε το ζωτικό τους χώρο, τα πράγματα αντιστράφηκαν; Γιατί τώρα γίναμε δεξαμενή άντλησης ψήφων από κάθε πικραμένο, εμείς που κατ’ εξοχήν εκφράζαμε ευρείες κοινωνικές συμμαχίες; Τελικά το σύνθημα της ΝΔ για "καθεστώς" ΠΑΣΟΚ μήπως είχε βάση; Είχαμε πράγματι μετατραπεί σε μηχανισμό νομής της εξουσίας; Είχαμε πράγματι μετατραπεί σε καθεστωτικό κόμμα κρατικών αξιωματούχων, χωρίς πολιτικά αντανακλαστικά; Αυτό εξάλλου δεν έκφραζε το «Γιώργο άλλαξε τα όλα»; Αν όμως το 2004 ηττήθηκαν όλα αυτά, στη νέα ήττα μήπως προστέθηκαν κι άλλα; Αν ακούγαμε προσεκτικά όσα εντοπίζουν οι υποψήφιοι για τα αίτια της ήττας και μετά τα προσθέταμε; Αν τυχόν δεν αφαιρέσουμε τίποτε, επειδή τάχα δεν βολεύει τη μία ή την άλλη υποψηφιότητα; Αν τους ευχαριστούσαμε όλους & κρατάγαμε το άθροισμα;
ΟΙ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ
Μα αν η διαδικασία εκλογής δεν είναι παρά μια άγονη αντιπαράθεση φατριών και μηχανισμών, που δεν αφορά όσους δεν μετέχουν στη νομή της εξουσίας, τότε γιατί δεν αφήνει αδιάφορους τους πολίτες; Συνεχίζουν να προσβλέπουν άραγε σε ένα αγώνα που θα ξαναβάλει το ΠΑΣΟΚ σε τροχιά νίκης και αλλαγής; Αναρωτιούνται αν & πως μπορεί το ΠΑΣΟΚ να γίνει πάλι νικηφόρο; Πώς μπορεί ιδεολογικά, πολιτικά, οργανωτικά; Μα σε όλα αυτά δεν οφείλουν να απαντήσουν πρώτα από όλα οι υποψήφιοι, προτού εμείς τους απαντήσουμε ποιος είναι ο καταλληλότερος;
ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ
Παλιά δεν λέγαμε ότι οι συντηρητικοί είναι που ψάχνουν τη λύση στα πρόσωπα; Που είναι λοιπόν η νέα συλλογικότητα, με αρχές και αξίες; Δεν ισχύει ότι για τους σοσιαλιστές προηγείται η πολιτική; Αλλά μήπως και οι Έλληνες νοιάζονται άραγε για το ποιος κυβερνά ή μόνο για το όφελος που προκύπτει από αυτό, τόσο προσωπικά όσο & συλλογικά; Ποιος ενώνει & πώς; Με τη σιωπή ή με την αντιπαράθεση; Με τη μονολιθικότητα ή με τη πολυχρωμία; Με τη δημιουργική αμφιβολία ή με τη πόλωση; Συγκρουόμαστε για τη πολιτική και τις ανάγκες της κοινωνίας ή για τα προσωπικά μας & το παρελθόν μας; Συγκρουόμαστε για το χατήρι όσων με εκπληκτική ευκολία μεταπηδούν, παρά τω εκάστοτε ισχυρώ; Δεν μας πειράζει που σήμερα βρίσκονται φανατικά στο πλευρό του ενός, εξίσου φανατικά με το χθές που ήταν στο πλευρό άλλου;
Δεν μας παραξενεύει ούτε ότι μεταξύ των μεταπηδήσεων τους δεν μεσολαβεί καν μια παραίτηση, μια διαφωνία, έστω ένα αξιοπρεπές πρόσχημα;
Η ΕΝΟΤΗΤΑ
Υπάρχει ενότητα χωρίς νικηφόρα προοπτική; Το ‘όλοι μαζί’ & το ‘δεν περισσεύει κανείς’ παραμένουν επίκαιρα ή τώρα πια πιστεύουμε πως τον ηγέτη τον κάνουν οι διαγραφές; ποιοι είναι οι νέοι μη προνομιούχοι & τι τους απειλεί; ποιο είναι το περιεχόμενο του πατριωτισμού, σήμερα; Είναι ανανέωση η απολίτικη επιβολή νέων προσώπων σε παλιές διαδικασίες; Ψάχνουμε για στέλεχος κάτω από τα σαράντα & αναρωτιόμαστε μήπως είναι κι ο Ηρώδης βαρόνος του ΠΑΣΟΚ; Όσοι, φίλοι του, φορτώνουν στο Βενιζέλο τη μετεμψύχωση του εκσυγχρονισμού, τον ρώτησαν; Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να ξαναγίνει ελκυστικό χωρίς τη προγραμματική, ηθική & οργανωτική του ανασυγκρότηση, απλώς με αλλαγή βιτρίνας; Η ασκούμενη κριτική στον Παπανδρέου ότι μετέτρεψε το ΠΑΣΟΚ σε μΚΟ, σημαίνει άραγε και έκφραση νοσταλγίας για τα προηγούμενα; Θα συζητήσουμε μέσα στο κόμμα μας, πέραν των εφημερίδων & των τηλεοράσεων, ή θα πρέπει να πάρουμε την άδεια κάποιων; Μας ‘προστατεύουν’ από τους κινδύνους της συζήτησης οι άνθρωποι που πρώτοι σκάψανε χαρακώματα; Μας ‘προστατεύουν’ από τους κινδύνους της συζήτησης οι ίδιοι που γελοιοποιούν κάθε ιδέα δημοκρατίας και σοβαρότητας, σε κάθε διαθέσιμο ραδιοτηλεοπτικό μέσο; Υπάρχει καλύτερος εγγυητής της ενότητας & της συνέχειας από τη βάση του ΠΑΣΟΚ, τη συλλογική της λειτουργία & την ιστορική της συνείδηση;
ΥΓ: Για όσους αρέσκονται σε καταμετρήσεις, τους λέω να μην μπουν στο κόπο. Είναι πενήντα!
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ
Ισχυρίζομαι ότι η συζήτηση που εστιάζει μόνο στα πρόσωπα, εξ αντικειμένου ευνοεί το καθεστωτισμό. Ας σημειωθεί εδώ ότι ο Ανδρέας και μόνον, έχει κερδίσει (δις) από τη θέση της αντιπολίτευσης. Το ΠΑΣΟΚ εδώ και δεκαετίες έδινε τις μάχες του, νικούσε ή έχανε, με το κυβερνητισμό του. Τελευταία έμαθε μόνο να χάνει με αυτόν & τώρα πρέπει να μάθει να κερδίζει αλλά χωρίς αυτόν Αυτή τη κοινή διαπίστωση άλλοι τη λέμε ανάγκη επανίδρυσης άλλοι τη λένε επανασύνδεση με το λαικό κίνημα κι άλλοι επανάκτηση της πολιτικής ηγεμονίας. Ωστόσο υπάρχουν κι εκείνοι που διαφωνούν & προτάσσουν την αλλαγή προσώπου. Υποπτεύονται μάλιστα πως η επιζητούμενη στροφή της συζήτησης στη πολιτική γίνεται μόνο & μόνο για να αποκρυφτεί η υπεροχή τους στο «πρόσωπο». Αυτό μάλιστα έχει σαν παρενέργεια να διατρανώνουν τη πεποίθηση τους ότι ο ‘αντίπαλος’, ο Γιώργος δηλαδή, δεν πρόκειται να κερδίσει τον Καραμανλή. Αυτή η ολέθρια προφητεία βρίσκει το πολιτικό του αντίστοιχο σε όσους δηλώνουν πως αν τυχόν εκλεγεί ο Βενιζέλος θα φύγουν από το ΠΑΣΟΚ. Είναι και τα δύο εξίσου απαράδεκτα
Ο Γ Παπανδρέου ηγήθηκε του ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια και έχει επιπλέον ένα συγκεκριμένο παρελθόν για το οποίο πρέπει να μιλήσει. Πολλοί διακρίνουν σε αυτόν στοιχεία ενός νέου δυναμισμού που αναδύθηκαν μετά την ήττα, στην απόφαση του να ξαναδοκιμάσει όχι πλέον ως πορφυρογέννητος αλλά συγκρουόμενος με ισχυρούς αντιπάλους, τόσο εντός όσο και εκτός ΠΑΣΟΚ. Ίσως για αυτό σταμάτησε & να συγκαλύπτει τη καθεστωτική αλλοίωση του Κόμματος, ίσως για αυτό μίλησε σε γλώσσα σαν αυτή που θύμισε εκείνη του πατέρα του. Βέβαια, τα πολλαπλά σφάλματα της προηγουμένης περιόδου, δημιουργούν σε πολλούς εύλογο σκεπτικισμό για τη δεύτερη ευκαιρία που ζητά Τους ακούς συχνά, να αναρωτιούνται μεγαλόφωνα «αλλάζει ο άνθρωπος σε τέτοια ηλικία;». Ποιός να το ξέρει; Ίσως όμως το παιγνίδι να παίζεται στην αλλαγή όλων μας, ασχέτως της ηλικίας στην οποία ο καθένας μας βρίσκεται.
ΤΑ ΛΑΘΗ
Ο καθένας μας μπορεί να θυμηθεί ότι η ορθή επαγγελία του ανοικτού κόμματος ανατέθηκε προς υλοποίηση στον εκ φύσεως εχθρό της, τη καθεστωτική γραφειοκρατία Πολλοί βρεθήκαμε σε νέα ή παλιά όργανα, συνήθως μετονομασμένα, τα οποία ήταν τόποι ατελείωτης & ανούσιας φλυαρίας, στερούμενα ουσιώδους ρόλου. Μέσα στο πολυπρόσωπο χάος, κουμάντο έκαναν πάλι τα ίδια πρόσωπα. Οι γνωστοί βαρώνοι που παρέμειναν απόλυτοι πρωταγωνιστές. Ο ‘νέος’ αγνοείτο συστηματικά αν δεν είχε υποβάλλει τα σέβη του σε κάποιον από αυτούς. Σας μιλάει η πείρα…Η κύρια ενασχόληση τους, πέραν της διαιώνισης τους & του εξοστρακισμού των ‘μη μυημένων’, ήταν η τροφοδοσία των ΜΜΕ με παραπολιτικά με αντάλλαγμα το λιβάνισμα τους. Το πεδίο αναφοράς για όλους τους ήταν οι οθόνες & οι παραπολιτικές στήλες κι όχι το ΠΑΣΟΚ, επανιδρυμένο ή μη. Απέναντι σε αυτή τη πασίγνωστη κατάσταση ο Πρόεδρος περιορίστηκε σε πρόσωπα - φωτοβολίδες ανά εξάμηνο. Οι φωτοβολίδες καιγόταν γρήγορα και το σκοτάδι ξανάπεφτε. Οι βαρώνοι ελάχιστα απειλούντο, αντίθετα το διασκέδαζαν διακωμωδώντας πολλά τέτοια ‘άσχετα’ πρόσωπα που τους επέτρεπαν να συκοφαντήσουν το πάνδημο, επικίνδυνο αίτημα της ανανέωσης.
Το κύριο πρόβλημα δεν ήταν όμως η συνεχιζόμενη προβολή βαρώνων που απωθούσαν & ενεργοποιούσαν μνήμες κακές αλλά ότι μαζί τους καθαγιαζόταν και το σύνολο του έργου τους Ακόμη και σε τομείς όπου οι δεξιές παρεκκλίσεις είχαν οδηγήσει σε παταγώδεις αποτυχίες όπως το κοινωνικό κράτος & ειδικότερα το ΕΣΥ, ο χρόνος είχε παγώσει στη στιγμή που έπαψαν να είναι υπουργάρες. Καμία αυτοκριτική, τουλάχιστον όχι συγκεκριμένη, καμία αναθεώρηση, τουλάχιστον όχι επι το λαικότερον, καμία καινοτομία, τουλάχιστον όχι ριζοσπαστική παρά μόνο τεχνοκρατική, καμία σύγκρουση με κατεστημένα συμφέροντα. Τι απέμενε; Μόνο ένας φτωχός καταγγελτικός, & ένοχος συνάμα, λόγος. Μόνο ένα μονότονο πιγκ – πόγκ με τους δεξιούς υπουργούς ακουγόταν. Επί των ημερών μας….επί των ημερών σας, όπως επισημαίνει ο Μίμης Ανδρουλάκης.
Οι συνέπειες των παραπάνω ήταν προφανείς σε ένα ΠΑΣΟΚ που ‘όλα γύρω του αλλάζανε κι όλο τα ίδια μέναν’ & στη τελική προγραμματική του πρόταση. Παρότι ο Παπανδρέου κατάφερε για πρώτη φορά να υπάρξει η ευκαιρία μαζικού προγραμματικού διαλόγου, παρότι η Άννα Διαμαντοπούλου πάσχισε να οργανώσει αυτόν το διάλογο, σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε η προγραμματική εργασία & η εκ βάθρων ανανέωση που το σύγχρονο ακροατήριο απαιτούσε. Ακόμη κι όσα τέτοια στοιχεία αναδύθηκαν, αντιμετωπίστηκαν με παγερή αδιαφορία από τα κεντρικά στελέχη μας. Το αίτημα αυτό εκκρεμεί κι όσοι δεν αντιλαμβάνονται τη σημασία του, ας αναρωτηθούν γιατί δεν γνωρίζουν καν το όνομα του ηγέτη των Τόρρυς στη Μεγάλη Βρετανία όταν για 15 χρόνια άκουγαν μόνο της Θάτσερ. Όλα αυτά, και πολλά άλλα, ο Πρόεδρος δεν φρόντισε να γίνουν και ίσως ήδη να είναι αρκετά δυσκολότερα
ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣΕπανεκλεγόμενος άραγε τώρα θα απαλλαγεί από φραξιονιστικές υποχρεώσεις της παρούσας περιόδου ώστε να λειτουργήσει σαν ηγέτης; Θα τολμήσει να απογοητεύσει τους δικούς του αφοσιωμένους; Η περίσσεια μεγαλοστελεχών ανέκαθεν πίεζε για απολίτικες ομαδοποιήσεις ακόμη και πολύ πριν το τωρινό κατάντημα. Τίποτε δεν προμηνύει αλλαγή στάσης από πλευράς τους & τώρα. Θα αφήσει ο Πρόεδρος αυτή τη κατάσταση να διαιωνιστεί; Στο κάτω κάτω της γραφής τα δύο στρατόπεδα είναι ετερόκλητα ιδεολογικά και η τυχόν διατήρηση τους θα είναι όλως τεχνητή
Θα αντιμετωπίσει άραγε τη παθογένεια του βυζαντινού περιβάλλοντος ώστε να δώσει στο προεδρικό ρόλο του το αναγκαίο θεσμικό περιεχόμενο; ¨Η θα συνεχίσει να αποτελεί αυτό την απέλπιδα προσπάθεια παράκαμψης μιας κομματικής ηγεσίας δέσμιας των βαρωνειών, δέσμια της επετηρίδας, δέσμια της σημερινής μάχης για την επικράτηση & του ‘καλού’ κυβερνητισμού, γιατί φυσικά δεν έχει πάει όλος απέναντι! Η ηγετική ομάδα πρέπει να αναδειχθεί, με διαφάνεια & ανανέωση, χωρίς αποκλεισμούς μεν αλλά και χωρίς συνέχιση της τυφλής αμφισβήτησης. Το Πολιτικό Συμβούλιο δεν μπορεί να αντιπολιτεύεται τον Πρόεδρο ούτε ο Πρόεδρος αυτό. Ο δε Γραμματέας αν δεν είναι ο βραχίονας στη μάχη εναντίον της βαρωνίας, με τα ψυχικά & πολιτικά ταλέντα που αυτό απαιτεί, καλύτερα να μην αλλάξει ούτε αυτός.
Πέραν των οργανωτικών & λειτουργικών ζητημάτων, πολιτικά το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να ωθηθεί σε εύκολες λύσεις όπως η λεγόμενη αριστερή στροφή ή η επιστροφή στις ρίζες κλπ. Αριστερή δεν είναι η νοσταλγία του προστατευτισμού ούτε η άγνοια των νέων διεθνών δεδομένων. Η μικρή & μεσαία επιχειρηματικότητα που βασίζεται στη καινοτομία δεν έχει να κερδίσει από τον εναγκαλισμό του κράτους & τα προνόμια. Η υποβάθμιση της εκπαίδευσης & της έρευνας μας καθηλώνει σε θέση ουραγού & αφήνει κενό γράμμα τη θέση μας στο πυρήνα της Ευρώπης. Οι νέες ρήξεις που απαιτούνται δεν είναι οι παλιές αλλά άλλες δυσκολότερες αφού οι μη προνομιούχοι δεν είναι πια οι ίδιοι. Πολλοί μάλιστα απέκτησαν προνόμια και θα τους βρούμε πια απέναντι Δεν είναι σίγουρα αριστερή στάση η αντιμεταρρύθμιση & το παράδειγμα του ΕΣΥ είναι χαρακτηριστικό. Η έλλειψη κινήτρων, η κρατικιστική νοσταλγία, η γραφειοκρατική αγκύλωση, η ισοπεδωτική μισθολογική πολιτική είναι εμπόδια για μια νέα αναδιανομή εισοδήματος & ευκαιριών.
Χρειάζεται η ανεξάρτητη κριτική σκέψη αλλά και το αναγκαίο συντροφικό πνεύμα & πρέπει να βρεθούν κόντρα στην υστερία που συχνά καλλιεργούν οι παρακοιμώμενοι. Πιθανόν μάλιστα η αναζήτηση της αναγκαίας αντικειμενικότητας να απαιτεί να πάρουμε τις αποστάσεις μας από αυτούς, καταφεύγοντας στην αμεροληψία της θέσης του εξωτερικού παρατηρητή !
Π Α Τζανετής (μέλος Εθνικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ)
Ισχυρίζομαι ότι η συζήτηση που εστιάζει μόνο στα πρόσωπα, εξ αντικειμένου ευνοεί το καθεστωτισμό. Ας σημειωθεί εδώ ότι ο Ανδρέας και μόνον, έχει κερδίσει (δις) από τη θέση της αντιπολίτευσης. Το ΠΑΣΟΚ εδώ και δεκαετίες έδινε τις μάχες του, νικούσε ή έχανε, με το κυβερνητισμό του. Τελευταία έμαθε μόνο να χάνει με αυτόν & τώρα πρέπει να μάθει να κερδίζει αλλά χωρίς αυτόν Αυτή τη κοινή διαπίστωση άλλοι τη λέμε ανάγκη επανίδρυσης άλλοι τη λένε επανασύνδεση με το λαικό κίνημα κι άλλοι επανάκτηση της πολιτικής ηγεμονίας. Ωστόσο υπάρχουν κι εκείνοι που διαφωνούν & προτάσσουν την αλλαγή προσώπου. Υποπτεύονται μάλιστα πως η επιζητούμενη στροφή της συζήτησης στη πολιτική γίνεται μόνο & μόνο για να αποκρυφτεί η υπεροχή τους στο «πρόσωπο». Αυτό μάλιστα έχει σαν παρενέργεια να διατρανώνουν τη πεποίθηση τους ότι ο ‘αντίπαλος’, ο Γιώργος δηλαδή, δεν πρόκειται να κερδίσει τον Καραμανλή. Αυτή η ολέθρια προφητεία βρίσκει το πολιτικό του αντίστοιχο σε όσους δηλώνουν πως αν τυχόν εκλεγεί ο Βενιζέλος θα φύγουν από το ΠΑΣΟΚ. Είναι και τα δύο εξίσου απαράδεκτα
Ο Γ Παπανδρέου ηγήθηκε του ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια και έχει επιπλέον ένα συγκεκριμένο παρελθόν για το οποίο πρέπει να μιλήσει. Πολλοί διακρίνουν σε αυτόν στοιχεία ενός νέου δυναμισμού που αναδύθηκαν μετά την ήττα, στην απόφαση του να ξαναδοκιμάσει όχι πλέον ως πορφυρογέννητος αλλά συγκρουόμενος με ισχυρούς αντιπάλους, τόσο εντός όσο και εκτός ΠΑΣΟΚ. Ίσως για αυτό σταμάτησε & να συγκαλύπτει τη καθεστωτική αλλοίωση του Κόμματος, ίσως για αυτό μίλησε σε γλώσσα σαν αυτή που θύμισε εκείνη του πατέρα του. Βέβαια, τα πολλαπλά σφάλματα της προηγουμένης περιόδου, δημιουργούν σε πολλούς εύλογο σκεπτικισμό για τη δεύτερη ευκαιρία που ζητά Τους ακούς συχνά, να αναρωτιούνται μεγαλόφωνα «αλλάζει ο άνθρωπος σε τέτοια ηλικία;». Ποιός να το ξέρει; Ίσως όμως το παιγνίδι να παίζεται στην αλλαγή όλων μας, ασχέτως της ηλικίας στην οποία ο καθένας μας βρίσκεται.
ΤΑ ΛΑΘΗ
Ο καθένας μας μπορεί να θυμηθεί ότι η ορθή επαγγελία του ανοικτού κόμματος ανατέθηκε προς υλοποίηση στον εκ φύσεως εχθρό της, τη καθεστωτική γραφειοκρατία Πολλοί βρεθήκαμε σε νέα ή παλιά όργανα, συνήθως μετονομασμένα, τα οποία ήταν τόποι ατελείωτης & ανούσιας φλυαρίας, στερούμενα ουσιώδους ρόλου. Μέσα στο πολυπρόσωπο χάος, κουμάντο έκαναν πάλι τα ίδια πρόσωπα. Οι γνωστοί βαρώνοι που παρέμειναν απόλυτοι πρωταγωνιστές. Ο ‘νέος’ αγνοείτο συστηματικά αν δεν είχε υποβάλλει τα σέβη του σε κάποιον από αυτούς. Σας μιλάει η πείρα…Η κύρια ενασχόληση τους, πέραν της διαιώνισης τους & του εξοστρακισμού των ‘μη μυημένων’, ήταν η τροφοδοσία των ΜΜΕ με παραπολιτικά με αντάλλαγμα το λιβάνισμα τους. Το πεδίο αναφοράς για όλους τους ήταν οι οθόνες & οι παραπολιτικές στήλες κι όχι το ΠΑΣΟΚ, επανιδρυμένο ή μη. Απέναντι σε αυτή τη πασίγνωστη κατάσταση ο Πρόεδρος περιορίστηκε σε πρόσωπα - φωτοβολίδες ανά εξάμηνο. Οι φωτοβολίδες καιγόταν γρήγορα και το σκοτάδι ξανάπεφτε. Οι βαρώνοι ελάχιστα απειλούντο, αντίθετα το διασκέδαζαν διακωμωδώντας πολλά τέτοια ‘άσχετα’ πρόσωπα που τους επέτρεπαν να συκοφαντήσουν το πάνδημο, επικίνδυνο αίτημα της ανανέωσης.
Το κύριο πρόβλημα δεν ήταν όμως η συνεχιζόμενη προβολή βαρώνων που απωθούσαν & ενεργοποιούσαν μνήμες κακές αλλά ότι μαζί τους καθαγιαζόταν και το σύνολο του έργου τους Ακόμη και σε τομείς όπου οι δεξιές παρεκκλίσεις είχαν οδηγήσει σε παταγώδεις αποτυχίες όπως το κοινωνικό κράτος & ειδικότερα το ΕΣΥ, ο χρόνος είχε παγώσει στη στιγμή που έπαψαν να είναι υπουργάρες. Καμία αυτοκριτική, τουλάχιστον όχι συγκεκριμένη, καμία αναθεώρηση, τουλάχιστον όχι επι το λαικότερον, καμία καινοτομία, τουλάχιστον όχι ριζοσπαστική παρά μόνο τεχνοκρατική, καμία σύγκρουση με κατεστημένα συμφέροντα. Τι απέμενε; Μόνο ένας φτωχός καταγγελτικός, & ένοχος συνάμα, λόγος. Μόνο ένα μονότονο πιγκ – πόγκ με τους δεξιούς υπουργούς ακουγόταν. Επί των ημερών μας….επί των ημερών σας, όπως επισημαίνει ο Μίμης Ανδρουλάκης.
Οι συνέπειες των παραπάνω ήταν προφανείς σε ένα ΠΑΣΟΚ που ‘όλα γύρω του αλλάζανε κι όλο τα ίδια μέναν’ & στη τελική προγραμματική του πρόταση. Παρότι ο Παπανδρέου κατάφερε για πρώτη φορά να υπάρξει η ευκαιρία μαζικού προγραμματικού διαλόγου, παρότι η Άννα Διαμαντοπούλου πάσχισε να οργανώσει αυτόν το διάλογο, σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε η προγραμματική εργασία & η εκ βάθρων ανανέωση που το σύγχρονο ακροατήριο απαιτούσε. Ακόμη κι όσα τέτοια στοιχεία αναδύθηκαν, αντιμετωπίστηκαν με παγερή αδιαφορία από τα κεντρικά στελέχη μας. Το αίτημα αυτό εκκρεμεί κι όσοι δεν αντιλαμβάνονται τη σημασία του, ας αναρωτηθούν γιατί δεν γνωρίζουν καν το όνομα του ηγέτη των Τόρρυς στη Μεγάλη Βρετανία όταν για 15 χρόνια άκουγαν μόνο της Θάτσερ. Όλα αυτά, και πολλά άλλα, ο Πρόεδρος δεν φρόντισε να γίνουν και ίσως ήδη να είναι αρκετά δυσκολότερα
ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣΕπανεκλεγόμενος άραγε τώρα θα απαλλαγεί από φραξιονιστικές υποχρεώσεις της παρούσας περιόδου ώστε να λειτουργήσει σαν ηγέτης; Θα τολμήσει να απογοητεύσει τους δικούς του αφοσιωμένους; Η περίσσεια μεγαλοστελεχών ανέκαθεν πίεζε για απολίτικες ομαδοποιήσεις ακόμη και πολύ πριν το τωρινό κατάντημα. Τίποτε δεν προμηνύει αλλαγή στάσης από πλευράς τους & τώρα. Θα αφήσει ο Πρόεδρος αυτή τη κατάσταση να διαιωνιστεί; Στο κάτω κάτω της γραφής τα δύο στρατόπεδα είναι ετερόκλητα ιδεολογικά και η τυχόν διατήρηση τους θα είναι όλως τεχνητή
Θα αντιμετωπίσει άραγε τη παθογένεια του βυζαντινού περιβάλλοντος ώστε να δώσει στο προεδρικό ρόλο του το αναγκαίο θεσμικό περιεχόμενο; ¨Η θα συνεχίσει να αποτελεί αυτό την απέλπιδα προσπάθεια παράκαμψης μιας κομματικής ηγεσίας δέσμιας των βαρωνειών, δέσμια της επετηρίδας, δέσμια της σημερινής μάχης για την επικράτηση & του ‘καλού’ κυβερνητισμού, γιατί φυσικά δεν έχει πάει όλος απέναντι! Η ηγετική ομάδα πρέπει να αναδειχθεί, με διαφάνεια & ανανέωση, χωρίς αποκλεισμούς μεν αλλά και χωρίς συνέχιση της τυφλής αμφισβήτησης. Το Πολιτικό Συμβούλιο δεν μπορεί να αντιπολιτεύεται τον Πρόεδρο ούτε ο Πρόεδρος αυτό. Ο δε Γραμματέας αν δεν είναι ο βραχίονας στη μάχη εναντίον της βαρωνίας, με τα ψυχικά & πολιτικά ταλέντα που αυτό απαιτεί, καλύτερα να μην αλλάξει ούτε αυτός.
Πέραν των οργανωτικών & λειτουργικών ζητημάτων, πολιτικά το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να ωθηθεί σε εύκολες λύσεις όπως η λεγόμενη αριστερή στροφή ή η επιστροφή στις ρίζες κλπ. Αριστερή δεν είναι η νοσταλγία του προστατευτισμού ούτε η άγνοια των νέων διεθνών δεδομένων. Η μικρή & μεσαία επιχειρηματικότητα που βασίζεται στη καινοτομία δεν έχει να κερδίσει από τον εναγκαλισμό του κράτους & τα προνόμια. Η υποβάθμιση της εκπαίδευσης & της έρευνας μας καθηλώνει σε θέση ουραγού & αφήνει κενό γράμμα τη θέση μας στο πυρήνα της Ευρώπης. Οι νέες ρήξεις που απαιτούνται δεν είναι οι παλιές αλλά άλλες δυσκολότερες αφού οι μη προνομιούχοι δεν είναι πια οι ίδιοι. Πολλοί μάλιστα απέκτησαν προνόμια και θα τους βρούμε πια απέναντι Δεν είναι σίγουρα αριστερή στάση η αντιμεταρρύθμιση & το παράδειγμα του ΕΣΥ είναι χαρακτηριστικό. Η έλλειψη κινήτρων, η κρατικιστική νοσταλγία, η γραφειοκρατική αγκύλωση, η ισοπεδωτική μισθολογική πολιτική είναι εμπόδια για μια νέα αναδιανομή εισοδήματος & ευκαιριών.
Χρειάζεται η ανεξάρτητη κριτική σκέψη αλλά και το αναγκαίο συντροφικό πνεύμα & πρέπει να βρεθούν κόντρα στην υστερία που συχνά καλλιεργούν οι παρακοιμώμενοι. Πιθανόν μάλιστα η αναζήτηση της αναγκαίας αντικειμενικότητας να απαιτεί να πάρουμε τις αποστάσεις μας από αυτούς, καταφεύγοντας στην αμεροληψία της θέσης του εξωτερικού παρατηρητή !
Π Α Τζανετής (μέλος Εθνικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ)
Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2007
Επιστολή προς τα Μέλη και τους Φίλους του Κινήματος για τις Εκλογές της 11ης Νοεμβρίου
Παναγιώτης Α. Τζανετής
Μέλος Εθνικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ
τηλ: 28310-53419, τηλ ΝΕ ΠΑΣΟΚ:28310-55738
e-mail:takistz@otenet.gr
Ρέθυμνο, 7 Νοεμβρίου 2007
Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες
Λόγοι ανεξάρτητοι της θέλησης μας, τόσο της δικής σας όσο και της δικής μου, δεν επέτρεψαν τη νηφάλια συζήτηση στο εσωτερικό του κόμματος μας κατά τη περίοδο αυτή. Παίρνω το θάρρος από τη πολύχρονη συμπόρευση μας να απευθυνθώ σε σας γιατί πιστεύω ότι η καλύτερη εγγύηση για την ενότητα & τη συνέχεια είναι η βάση του ΠΑΣΟΚ, η συλλογική της λειτουργία & η ιστορική της συνείδηση.
Τη Κυριακή επιχειρούμε να δημιουργήσουμε μια νέα αφετηρία. Πιστεύουμε ότι εκφράζοντας εμπράκτως την εμπιστοσύνη μας στο Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, δημιουργούμε μια νέα ελπίδα για το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Δίνουμε μια νέα εντολή με σαφές περιεχόμενο. Ζητούμε ανατροπή όσων μας έβλαψαν, όσων μας δίχασαν, όσων μας καθήλωσαν στη θέση του ηττημένου. Όσο πιο μεγάλη είναι λοιπόν η συμμετοχή κι όσο πιο σαφής η εντολή, τόσο καλύτερα!
Προσωπικά, όπως πιθανώς γνωρίζετε, υποστηρίζω την επανεκλογή του Γιώργου Παπανδρέου. Ωστόσο ανεξαρτήτως της προτίμησης μας οφείλουμε να προστατεύσουμε το κύρος & την αξιοπιστία της ψηφοφορίας. Όσοι από μας τύχει να πλειοψηφήσουμε, οφείλουμε να προασπίσουμε την αξιοπρέπεια της άποψης της μειοψηφίας. Κι όσοι από μας τύχει να μειοψηφήσουμε, οφείλουμε να τιμήσουμε και να σεβαστούμε το αποτέλεσμα της δημοκρατικής μας διαδικασίας και να συνταχθούμε ανεπιφύλακτα στο πλευρό του ηγέτη της παράταξης.
Έτσι από την επόμενη όλοι μαζί θα αφοσιωθούμε στην ανασυγκρότηση της οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ, στην ενίσχυση της σχέσης του με τα μαζικά κινήματα & στην ανάδειξη των προβλημάτων της κοινωνίας μας. Η Ρεθυμνιώτικη κοινωνία προσβλέπει σε μια πολιτική που να εκφράζει το δημόσιο συμφέρον και τους πολλούς Μια πολιτική που θα είναι αυτοδύναμη από συμφέροντα, από μεσάζοντες, από τα αφεντικά της παραοικονομίας, της μιντιοκρατίας & της συγκάλυψης της εγκληματικότητας. Έχουμε διανύσει ξανά μαζί τη διαδρομή της αναζωογόνησης του ΠΑΣΟΚ και γνωρίζουμε το δρόμο όμως τη φορά αυτή πρέπει να είμαστε καλύτεροι παρά ποτέ.
Επίσης θα ενώσουμε τις δυνάμεις μας, χωρίς να περισσεύει κανείς, για να διώξουμε από πάνω μας αυτό που μας πρόσβαλε διπλά εδώ στο Ρέθυμνο, το βράδυ της 16ης Σεπτεμβρίου. Το ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές, στις Ευρωεκλογές του 2009, θα είναι πάλι πρώτο στο Ρέθυμνο. Θα δουλέψουμε για αυτό αθόρυβα & μεθοδικά από Δευτέρα.
Σύντροφοι, ψηλά το κεφάλι. Διαφυλάξτε την αξιοπιστία της Κυριακάτικης εκλογής ως κόρη οφθαλμού. Προσκαλέστε όλους τους δημοκρατικούς πολίτες να συμμετάσχουν & να αναδείξουν ισχυρό τον Πρόεδρο μας. Κλείστε τα αυτιά σας στις Κασσάνδρες κι εμπιστευτείτε τις αστείρευτες δυνάμεις του Κινήματος μας.
Με συντροφικούς χαιρετισμούς,
Παναγιώτης Τζανετής, χειρουργός
(Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ)
Μέλος Εθνικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ
τηλ: 28310-53419, τηλ ΝΕ ΠΑΣΟΚ:28310-55738
e-mail:takistz@otenet.gr
Ρέθυμνο, 7 Νοεμβρίου 2007
Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες
Λόγοι ανεξάρτητοι της θέλησης μας, τόσο της δικής σας όσο και της δικής μου, δεν επέτρεψαν τη νηφάλια συζήτηση στο εσωτερικό του κόμματος μας κατά τη περίοδο αυτή. Παίρνω το θάρρος από τη πολύχρονη συμπόρευση μας να απευθυνθώ σε σας γιατί πιστεύω ότι η καλύτερη εγγύηση για την ενότητα & τη συνέχεια είναι η βάση του ΠΑΣΟΚ, η συλλογική της λειτουργία & η ιστορική της συνείδηση.
Τη Κυριακή επιχειρούμε να δημιουργήσουμε μια νέα αφετηρία. Πιστεύουμε ότι εκφράζοντας εμπράκτως την εμπιστοσύνη μας στο Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, δημιουργούμε μια νέα ελπίδα για το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Δίνουμε μια νέα εντολή με σαφές περιεχόμενο. Ζητούμε ανατροπή όσων μας έβλαψαν, όσων μας δίχασαν, όσων μας καθήλωσαν στη θέση του ηττημένου. Όσο πιο μεγάλη είναι λοιπόν η συμμετοχή κι όσο πιο σαφής η εντολή, τόσο καλύτερα!
Προσωπικά, όπως πιθανώς γνωρίζετε, υποστηρίζω την επανεκλογή του Γιώργου Παπανδρέου. Ωστόσο ανεξαρτήτως της προτίμησης μας οφείλουμε να προστατεύσουμε το κύρος & την αξιοπιστία της ψηφοφορίας. Όσοι από μας τύχει να πλειοψηφήσουμε, οφείλουμε να προασπίσουμε την αξιοπρέπεια της άποψης της μειοψηφίας. Κι όσοι από μας τύχει να μειοψηφήσουμε, οφείλουμε να τιμήσουμε και να σεβαστούμε το αποτέλεσμα της δημοκρατικής μας διαδικασίας και να συνταχθούμε ανεπιφύλακτα στο πλευρό του ηγέτη της παράταξης.
Έτσι από την επόμενη όλοι μαζί θα αφοσιωθούμε στην ανασυγκρότηση της οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ, στην ενίσχυση της σχέσης του με τα μαζικά κινήματα & στην ανάδειξη των προβλημάτων της κοινωνίας μας. Η Ρεθυμνιώτικη κοινωνία προσβλέπει σε μια πολιτική που να εκφράζει το δημόσιο συμφέρον και τους πολλούς Μια πολιτική που θα είναι αυτοδύναμη από συμφέροντα, από μεσάζοντες, από τα αφεντικά της παραοικονομίας, της μιντιοκρατίας & της συγκάλυψης της εγκληματικότητας. Έχουμε διανύσει ξανά μαζί τη διαδρομή της αναζωογόνησης του ΠΑΣΟΚ και γνωρίζουμε το δρόμο όμως τη φορά αυτή πρέπει να είμαστε καλύτεροι παρά ποτέ.
Επίσης θα ενώσουμε τις δυνάμεις μας, χωρίς να περισσεύει κανείς, για να διώξουμε από πάνω μας αυτό που μας πρόσβαλε διπλά εδώ στο Ρέθυμνο, το βράδυ της 16ης Σεπτεμβρίου. Το ΠΑΣΟΚ στις επόμενες εκλογές, στις Ευρωεκλογές του 2009, θα είναι πάλι πρώτο στο Ρέθυμνο. Θα δουλέψουμε για αυτό αθόρυβα & μεθοδικά από Δευτέρα.
Σύντροφοι, ψηλά το κεφάλι. Διαφυλάξτε την αξιοπιστία της Κυριακάτικης εκλογής ως κόρη οφθαλμού. Προσκαλέστε όλους τους δημοκρατικούς πολίτες να συμμετάσχουν & να αναδείξουν ισχυρό τον Πρόεδρο μας. Κλείστε τα αυτιά σας στις Κασσάνδρες κι εμπιστευτείτε τις αστείρευτες δυνάμεις του Κινήματος μας.
Με συντροφικούς χαιρετισμούς,
Παναγιώτης Τζανετής, χειρουργός
(Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ)
Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2007
ΚΕΙΜΕΝΟ 50 ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΡΕΘΥΜΝΟΥ
Ρέθυμνο, 18/10/07
τι να (MHN) κάνουμε
Ευρισκόμενοι μπροστά στην Εθνική Συνδιάσκεψη & την εκλογή Προέδρου του ΠΑΣΟΚ εμείς, 50 στελέχη του ΠΑΣΟΚ Ρεθύμνου, δημοσιοποιούμε τις παρακάτω θέσεις:
1. Πρέπει όσο είναι καιρός να υπάρξει ένα τέλος στις παραδοξολογίες & τις ακρότητες που αναπαράγουν ‘αφοσιωμένοι’ όλων των πλευρών. Η ιδιοτέλεια μιας τέτοιας συμπεριφοράς είναι προφανής. Εμείς πάντως αρνούμαστε την ομαδοποίηση & τη στοίχιση, όχι γιατί ο καθένας μας δεν έχει ξεκάθαρη θέση, αλλά θεωρώντας ότι μια παρέμβαση ανεξάρτητη από τα επιτελεία των υποψηφίων, σφυρηλατεί καλύτερα την ενότητα από τα κάτω, θέτει φρένο σε ιδιοτελείς ακραίες συμπεριφορές & επιδιώκει τη πολιτικοποίηση της όποιας προτίμησης των πολιτών, ως αναντικατάστατο όρο για την επαύριο
2. Είμαστε υπερήφανοι για το έργο όλων των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ. Οι στρεβλώσεις & οι απαράδεκτες συμπεριφορές κάποιων στελεχών δεν δικαιολογούν τον μηδενισμό.
3. Οιοσδήποτε Πρόεδρος κι αν εκλεγεί, το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να έχει μεγάλη & επείγουσα ανάγκη αλλαγών, καινοτομιών & ουσιαστικής επανίδρυσης. Το όλον ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να το εκφράσει η παλαιά τάξη πραγμάτων. Είναι σαφές ότι χρειάζεται υπέρβαση των κατεστημένων αντιλήψεων & συντεταγμένη ανανέωση σε όλους τους τομείς Ωστόσο η επόμενη ημέρα πρέπει να μας βρει ενωμένους & αποφασισμένους αλλιώς κινδυνεύουμε με διαιώνιση της διαμάχης, με συρρίκνωση, με νέα ήττα & διάσπαση. Σε κανέναν δεν θα είναι χρήσιμη μια τέτοια πύρρειος νίκη
4. Η νίκη έχει ως προυπόθεση την ενότητα Η ενότητα έχει ως προυπόθεση την αλήθεια. Και η αλήθεια έχει ως προυπόθεση το θάρρος να τη λες ακόμη κι όταν δεν σε συμφέρει. Ας την αναζητήσουμε! Το ΠΑΣΟΚ είναι νικηφόρο μόνον όταν καταφέρνει να εκφράσει τη φρεσκάδα στις ιδέες, στις προτάσεις & στα πρόσωπα.
5. Τιμούμε και τους 3 υποψηφίους προέδρους & δεν προτιθέμεθα να ψηφίσουμε όλοι τον ίδιο. Σκοπεύουμε να αφιερώσουμε τη προσπάθεια μας στην εμβάθυνση του πολιτικού διαλόγου. Η δύσκολη αυτή περίοδος αποτελεί ταυτόχρονα μοναδική ευκαιρία να μιλήσουμε στο ΠΑΣΟΚ τόσο πολλοί για τόσα πολλά. Ας κάνουμε έστω τώρα όσα δεν κάναμε τα τελευταία χρόνια, αφού κανείς πια δεν μπορεί να κρύψει τα προβλήματα κάτω από το χαλί. Μια τέτοια συζήτηση μπορεί να απαντήσει μεταξύ άλλων και στο ποιός δίνει τη πιο πειστική απάντηση στο θέμα της εκλογιμότητας αλλά και της ικανότητας διακυβέρνησης με άλλο τρόπο
6. Δεν θα επιτρέψουμε να γίνει αυτή η δύσκολη περίοδος πεδίο επίλυσης προσωπικών διαφορών, προσφάτων είτε παλαιών. Προέχει η υπόθεση του κοινού μας μέλλοντος κι όλοι θα κριθούν από τη συμβολή τους σε αυτήν. Εμείς θα συμβάλουμε στην προαγωγή του διαλόγου & στη καλύτερη τεκμηρίωση της άποψης που ο καθένας μόνος του θα μορφώσει, με τη διοργάνωση σειράς δημοσίων διαλόγων κάθε είδους.
7. Με δεδομένα ότι: α) το τοπικό ΠΑΣΟΚ έπαψε προ πολλού να λειτουργεί Β) εκλογές δεν έκανε το ΠΑΣΟΚ αλλά οι υποψήφιοι του & γ) ότι υπήρξαν αρμόδια στελέχη που εξετέθησαν με τη προεκλογική τους συμπεριφορά, πιστεύουμε ότι η σημερινή Νομαρχιακή Επιτροπή θα πρέπει να παραμερίσει και τη διοργάνωση της συζήτησης & της εκλογικής διαδικασίας να αναλάβει μια Προσωρινή Επιτροπή από όσους έχουν διατελέσει μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, του Εθνικού Συμβουλίου ή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Αυτή η ολιγομελής, ευέλικτη, πολυτασική σύνθεση μπορεί, με τη βοήθεια όλων μας, να εγγυηθεί την ορθότητα & την αμεροληψία της διαδικασίας.
Αγγελιδάκης Γιώργης ιατρός
Αλυγιζάκης Σήφης επιχειρηματίας
Ακτουδιανάκης Βασίλης μέλος ΔΣ Ιατρικού Συλλόγου
Ανδρουλιδάκης Γεώργιος μέλος Εθνικού Συμβουλίου Νεολαίας
Αναγνωστάκης Παντελής επιχειρηματίας
Aποστολάκης Παναγιώτης ιατρός
Βαονάκης Δημήτρης ιατρός
Βαλυράκη Κατερίνα μέλος Νομαρχιακής
Βεστάκη Σταυρούλα τ. μέλος Νομαρχιακής
Γαλεράκη Κατερίνα τ. μέλος Νομαρχιακής
Γουίβερτ Βασίλης μέλος ΔΣ Οδοντιατρικού Συλλόγου
Γρηγοράκης Δημήτρης τοπογράφος
Δράγαση Πόπη τ. μέλος Νομαρχιακής
Θεοχάρης Δημήτρης μεταπτυχιακός φοιτητής
Καμπανός Μανώλης μέλος περιφερειακής
Καραμανλίκη Θεοδοσία ιδιωτική υπάλληλος
Κουκουβάγιας Ανδρέας τ γραμματέας ΣΕ
Κρυοβρυσανάκης Ορέστης μέλος ΔΣ ΤΕΕ
Κονιός Δημητρης υπάλληλος συνεταιρισμού
Λαμπρινός Κωστής δημοτικός σύμβουλος
Λυρής Μανόλης επιχειρηματίας
Λιονή Μαίρη Αντιδήμαρχος , μέλος Περιφερ
Λυγούρα Αλεξάνδρα τ γραμματέας ΠΑΣΠ
Λαμπρογιαννάκης Θεοφ δάσκαλός
Μαθιουδάκης Νίκος πολιτ μηχανικός
Ματθαιακάκης Γιώργος τ μέλος Περιφερειακής
Μαρκίδης Νίκος δημοτικός Σύμβουλος
Μαρινάτος Γιάννης πρόεδρος Συλλόγου Α΄βάθμιας Εκπ
Μαρκίδης Αγαθάγγελος πρόεδρος Ξενοδοχουπαλλήλων
Μποκέας Μενέλαος μέλος Nομαρχιακής
Μαρκάκη Πόπη ΔΥ
Μαθιουδάκης Αντώνης τ. μέλος ΝΕ νεολαίας
Μπενάκης Γεώργιος επιχειρηματίας
Ξεκάλου Γεωργία ιατρός
Πολιουδάκης Μπάμπης τ. μέλος Νομαρχιακής
Παπακων/τη Βασιλική φοιτήτρια
Παπαδάκης Νίκος ιατρός
Παντελάκης Γεώργιος τ. μέλος Νομαρχιακής
Παπαδόσηφος Γιάννης μέλος Συντονιστικής
Παπαδόσηφος Νίκος εκπαιδευτικός
Ποθουλάκης Παντελής τ. μέλος Νομαρχιακής
Σαριδάκης Κωστής δημοτικός σύμβουλος
Σιγανός Μανόλης μηχανικός
Σημαντήρas Στέφανος δήμαρχος Κουρητών
Σμπώκος Κωστής τ γραμμ Συντονιστικής
Τρουλινού Πέννυ μέλος συντονιστικής
Τζανετής Παναγιώτης μέλος Εθνικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ
Φανουργάκης Γιώργης μέλος ΔΣ ΤΕΕ
Φουρναράκης Αντώνης πρόεδρος τοπ ΑΔΕΔΥ
Ψαρουδάκης Μανόλης πρόεδρος Εμπορικού Συλλόγου
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
